Er zijn woorden die zo vaak worden gebruikt dat ze hun betekenis verliezen. In het onderwijs is er één woord dat die twijfelachtige eer verdient: ‘leuk’. Het klinkt vriendelijk en positief, maar het is een woord dat onze professionele taal vertroebelt en dat steeds vaker de plaats inneemt van echte argumenten.Ik hoor het voortdurend.“Een samenwerkingsopdracht?... Lees verder →

Vorig jaar viel ik de laatste maanden één dag in de week in als leraar in groep 5. Tijdens een instructie, zoals dat gaat, staken kinderen hun vingers op in de hoop het juiste antwoord te mogen geven. De uitverkorene sprak, de rest zuchtte. Niet uit frustratie, maar uit een soort teleurgestelde herkenning: “Dat wilde ik ook zeggen!” En toen, als een soort onderwijskundige improvisatie, zei ik: “Als je hetzelfde antwoord ook in gedachte had, geef jezelf dan een schouderklopje.”

Een leraar voelt zich soms als een conservator in een museum vol jonge bezoekers met plakhandjes. Je koestert iets kostbaars — in mijn geval het voorlezen — en je probeert het te beschermen tegen de goedbedoelde maar soms onhandige beleidsmatige ingrepen van bovenaf. Het is een gevoel dat zich ergens tussen melancholie en milde verontwaardiging nestelt. Want voorlezen is voor mij geen pauzeactiviteit, geen zoethoudertje tussen rekenen en spelling, en al helemaal geen auditieve achtergrondmuziek bij het smeren van een boterham. Nee, het is een vak.

Het is essentieel om leerlingen niet alleen te leren lezen, maar ook om ze te leren begrijpen wat ze lezen. Interactief voorlezen speelt hierin een cruciale rol, vooral in groep 7, waar leerlingen zich ontwikkelen tot kritische denkers en luisteraars.

In het dynamische landschap van het basisonderwijs is differentiatie een cruciale factor voor het succes van elke leerling. Als leerkrachten streven we ernaar om de leerervaring zo effectief mogelijk te maken, waarbij we rekening houden met de diverse leerstijlen, behoeften en niveaus van onze leerlingen.

In groep 7 hebben we onlangs een boeiende les gehad waarin de leerlingen kennismaakten met een 3D-pen. De creativiteit stond centraal, en ik was benieuwd hoe de leerlingen hun driedimensionale schetsen in de praktijk zouden brengen.

Met de feestdagen voor de deur en de kerstvakantie in zicht, bevinden we ons in een bijzondere periode op school. In groep 7 merk ik dat de leerlingen de afgelopen weken steeds meer overprikkeld en rusteloos lijken te zijn.

Nu het Sinterklaasfeest in groep 7 achter de rug is, wil ik graag een moment nemen om te reflecteren op de ervaringen met de jaarlijkse surprises. Een traditie die bedoeld is om creativiteit te stimuleren en een gevoel van trots te kweken, lijkt soms zijn doel voorbij te schieten.

In groep 7 staan leerlingen voor een belangrijk keerpunt in hun schoolcarrière. Ze bereiden zich voor op de overgang naar groep 8 en uiteindelijk de brug naar het voortgezet onderwijs. Een van de vaardigheden die in deze fase van het basisonderwijs steeds belangrijker wordt, is samenwerken.

Zomervakantie. Jaar één is in de pocket. Als leraar in groep 6 heb ik talloze kostbare ervaringen opgedaan, waarbij ik heb gelachen en vooral ontzettend veel heb geleerd.

Het laten verzinnen en maken van zelfgemaakte cadeaus zonder voorbeeld in groep 6 heeft voordelen zoals unieke creaties, artistieke expressie, zelfvertrouwen en trots. Maar het kan ook uitdagingen met zich meebrengen, zoals variatie in kwaliteit, klassenmanagement en materialenbeheer.